Αφότου κάποιος περάσει ανεμοβλογιά, ο ιός που την προκάλεσε παραμένει σε λανθάνουσα κατάσταση στον οργανισμό για το υπόλοιπο της ζωής του. Το ανοσοποιητικό μας σύστημα εξασθενεί με την πάροδο του χρόνου καθώς μεγαλώνουμε και μπορεί να επιτρέψει στον ανενεργό ιό να επανενεργοποιηθεί και να προκαλέσει έρπητα ζωστήρα.

Ο έρπης ζωστήρας συνήθως εμφανίζεται ως ένα φυσαλιδώδες, επώδυνο εξάνθημα το οποίο εκδηλώνεται στη μία πλευρά του σώματος ή του προσώπου.

Το άρθρο Τι είναι ο ‘Ερπης Ζωστήρας; εμφανίστηκε πρώτα στο Δερματολόγος - Αφροδισιολόγος | Γρηγόρης Μαυρουδής.

Οι μωβ μέδουσες έχουν επικρατήσει στις θάλασσές μας τον τελευταίο καιρό, προκαλώντας άγχος και φόβο. Αυτό που χρειάζεται απλώς είναι να παρατηρούμε τα νερά και την παραλία και φυσικά να ακολουθούμε τι βασικές οδηγίες των γιατρών σε περίπτωση τσιμπήματος.

Οδηγίες για τη μωβ μέδουσα:

Η μωβ μέδουσα (επιστημονική ονομασία: Pelagia noctiluca) είναι μέδουσα της οικογένειας Πελαγίδες και το μόνο αναγνωρισμένο επί του παρόντος είδος στο γένος της. Ένα αρκετά μικρό και ποικιλόχρωμο είδος, τόσο τα πλοκάμια του όσο και η (ασυνήθιστο στις μέδουσες) καμπάνα καλύπτονται από κεντριά. Φέτος, έχουν παρατηρηθεί σε διάφορες περιοχές του Αιγαίου αλλά και του Ιονίου, ενώ χειμερινοί κολυμβητές ανέφεραν ότι έβλεπαν αυτό το είδος μέδουσας και το χειμώνα. Ωστόσο, η παρουσία τους αυξάνεται κατά πολύ το καλοκαίρι καθώς ευνοούνται οι συνθήκες αναπαραγωγής της λόγω της υψηλότερης θερμοκρασίας της θάλασσας. Η αναπαραγωγή τους ευνοείται και από την κλιματική αλλαγή που αυξάνει τη θερμοκρασία του νερού. Παράλληλα, η μείωση του πληθυσμού των ψαριών, που είναι κυνηγοί τους αλλά και η μείωση των πληθυσμών των θαλάσσιων χελώνων που είναι ο βασικός κυνηγός τους ευνοεί την εξάπλωση των μεδουσών.

Η Pelagia noctiluca θεωρείται η πιο σημαντική μέδουσα που τσιμπάει στη Μεσόγειο Θάλασσα. Τόσο τα πλοκάμια της όσο και – ασυνήθιστα για τις μέδουσες – ο κώδωνας καλύπτονται από κνιδοκύτταρα (κύτταρα που τσιμπούν).

Τα περιστατικά τσιμπήματος είναι κοινά, επώδυνα και τα συμπτώματα μπορεί να επιμείνουν για μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά γενικά δεν είναι επικίνδυνα. Το τσίμπημα προκαλεί πόνο που συνήθως διαρκεί 1-2 εβδομάδες, τοπική ερυθρότητα, οίδημα και εξάνθημα, αλλά γενικά δεν είναι επικίνδυνο και δεν υπάρχουν καταγεγραμμένοι θάνατοι. Μερικές φορές, τα συμπτώματα μπορεί να είναι πιο γενικά και περιλαμβάνουν ζάλη, έμετο και διάρροια. Σε περίπτωση εμφάνισης συστηματικών συμπτωμάτων (σπάνια) όπως: υπόταση, βράχος φωνής, εισπνευστικός συριγμός, γενικευμένο αγγειοοίδημα – εκτεταμένο κνιδωτικό εξάνθημα, διαταραχές επιπέδου επικοινωνίας – συνείδησης , έμετος, είναι επιβεβλημένη η άμεση διακομιδή του ασθενούς στο νοσοκομείο.

Αντιμετώπιση:

Το πιο σημαντικό απ’ όλα είναι η άμεση εξουδετέρωση της νευροτοξίνης της μωβ μέδουσας από το δέρμα. Η ουσία αυτή όσο πιο πολύ ώρα διατηρηθεί στο δέρμα τόσο πιο έντονα συμπτώματα θα δημιουργηθούν. Η εξουδετέρωσή της πρέπει να γίνει όσο πιο γρήγορα γίνεται τοποθετώντας στην πάσχουσα επιφάνεια για 5 λεπτά μαγειρική σόδα διαλυμένη με θαλασσινό νερό σε αναλογία 1:1.

Απομακρύνετε τα τυχόν κολλημένα πλοκάμια από την πάσχουσα επιφάνεια. Όχι όμως με γυμνά χέρια, διότι αυτό θα οδηγήσει σε κόλλημα των πλοκαμιών και σε άλλα σημεία του σώματος και μεταφορά του ερεθισμού εκεί.

Στη συνέχεια ξεπλύνετε την πάσχουσα περιοχή με άφθονο θαλασσινό νερό ή με με σαπούνι αλκαλικού pH (ελαιολάδου).

Τοποθετήστε στο σημείο του τσιμπήματος πάγο ή κρύες κομπρέσες. Αυτό περιορίζει τα τοπικά φαινόμενα από το δέρμα.

Τοπική χρήση κορτιζονούχου κρέμας. Περιορίζει την τοπική φλεγμονώδη αντίδραση και ανακουφίζει γρήγορα από το τσούξιμο και τον κνησμό.

Πάρτε κάποιο χάπι αντισταμινικό αν έχετε έντονο κνησμό ή αναλγητικό αν έχετε εντονο πόνο ή και τα δύο μαζί. Με τα χάπια αυτά αντιμετωπίζονται αποτελεσματικότερα τα συμπτώματα. Η ανάγκη για χάπια τέτοιου είδους είναι μεγαλύτερη όσο πιο έντονα είναι τα υποκειμενικά συμπτώματα (κνησμός – πόνος). Τέλος αν τα συμπτώματα είναι έντονα και ιδιαίτερα αν δεν υποχωρούν μετά την εφαρμογή των τοπικών μέτρων, μπορεί να χρειαστεί συστηματική χρήση κορτικοστεροειδών. Σε αυτή την περίπτωση μπορεί να χρειαστεί να επισκεφθείτε άμεσα τον Δερματολόγο σας. Στη σπάνια περίπτωση συστηματικών συμπτωμάτων, όπως εμετό, ζάλη, δύσπνοια, ταχυκαρδία, βράγχος φωνής, γενικευμένο εξάνθημα, πρέπει οπωσδήποτε να πάτε στο πλησιέστερο νοσοκομείο ή Κέντρο Υγείας.

Για πληρέστερη ενημέρωσή σας ενόψει των δυσάρεστων αυτών καταστάσεων, πριν φύγετε για τις διακοπές σας, επισκεφθείτε τον Δερματολόγο σας που είναι ο Ειδικός Γιατρός για να σας καθοδηγήσει κατάλληλα και να οργανώσει το ιδανικό προσωπικό φαρμακείο για τις διακοπές σας.

Το άρθρο MΩΒ ΜΕΔΟΥΣΑ : ΟΔΗΓΙΕΣ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΣΙΜΠΗΜΑ εμφανίστηκε πρώτα στο Δερματολόγος - Αφροδισιολόγος | Γρηγόρης Μαυρουδής.

Οι αλλεργικές αντιδράσεις στον ήλιο είναι συγκεκριμένες: η ηλιακή κνίδωση, η φωτοαλλεργική δερματίτιδα και η φωτοτοξική δερματίτιδα. Όλες οφείλονται σε υπερευαισθησία του οργανισμού, η οποία συνήθως εκδηλώνεται όταν ο ήλιος συνδυάζεται με ορισμένους τοπικούς ή συστηματικούς παράγοντες. Τοπικοί αποκαλούνται όσοι εφαρμόζονται (αλείφονται) στο δέρμα και συστηματικοί όσοι λαμβάνονται από το στόμα.
Φωτοτοξική δερματίτιδα: είναι η αντίδραση που δημιουργείται από την επαφή μιας ουσίας είτε τοπικής είτε συστηματικής (λ.χ. φάρμακα, χρωστικές, αιθέρια έλαια) με το ηλιακό φως. Δημιουργείται άμεσα, δηλαδή με την πρώτη έκθεση του ασθενούς στον ήλιο.
Φωτοαλλεργική δερματίτιδα: προϋποθέτει παλαιότερη έκθεση η οποία προκάλεσε την ευαισθητοποίηση του ατόμου, με συνέπεια την πολλοστή φορά που θα εκτεθεί στον ήλιο να αναπτυχθεί η αντίδραση.
Ηλιακή κνίδωση: μια σπάνια αλλεργική αντίδραση αμιγώς στον ήλιο (δίχως φωτοευαισθητοποιούς παράγοντες) που εκδηλώνεται με πομφούς (βλάβες σαν μικρά πρηξίματα) στα τμήματα του σώματος που βλέπει ο ήλιος (συνήθως στα χέρια, αλλά μπορεί να εμφανιστούν και αλλού).
Τα συμπτώματά τους παρουσιάζουν διαφοροποιήσεις από άτομο σε άτομο. Τα πιο συνήθη είναι το ερύθημα (κοκκίνισμα) με ή χωρίς οίδημα ή εξάνθημα, ο κνησμός, η μελάγχρωση του δέρματος, οι φυσαλίδες διαφόρων μεγεθών, η ροή υγρού ή το «σκάσιμο» του δέρματος.
ΤΙ ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ
• Nα αποφεύγεται η παρατεταμένη έκθεση στον ήλιο.
• Χρήση προστατευτικών ρούχων (παντελόνι, μακρυμάνικη μπλούζα, καπέλο, γυαλιά ηλίου) κατά τη διάρκεια έκθεσης σε υπαίθριους χώρους.
• Συχνή επάλειψη με το κατάλληλο για το δέρμα αντιηλιακό.
• Σε περίπτωση χρήσης φαρμάκων, συστήνεται η επικοινωνία με το Δερματολόγο για να αποφευχθεί πρόκληση δερματικής αντίδρασης στον ήλιο.
ΘΕΡΑΠΕΙΑ
• Απομάκρυνση του υπεύθυνου παράγοντα (έπειτα από συνεννόηση με τον θεράποντα γιατρό)
• Φαρμακευτική αγωγή (π.χ. κορτιζόνη, αντισταμινικά)
• Αποφυγή του ήλιου

Το άρθρο Φωτοαλλεργία εμφανίστηκε πρώτα στο Δερματολόγος - Αφροδισιολόγος | Γρηγόρης Μαυρουδής.

Το άρθρο Η Ευεργετική Επίδραση της Ηλιακής Ακτινοβολίας! εμφανίστηκε πρώτα στο Δερματολόγος - Αφροδισιολόγος | Γρηγόρης Μαυρουδής.

Ο εμβολιασμός των ασθενών με ψωρίαση αποτελεί μια ειδική κατηγορία που θα πρέπει πάντα να ακολουθεί τις οδηγίες των Δερματολόγων.

Μπορείτε να μελετήσετε τις οδηγίες από τη EuroGuiDerm σχετικά με τον εμβολιασμό covid-19 σε ασθενείς με ψωρίαση συνοπτικά παρακάτω:

1. Συστήνεται ο εμβολιασμός των ασθενών με ψωρίαση με τα εγκεκριμένα εμβόλια για την Covid-19. Τα εμβόλια είναι ασφαλή στους ψωριασικούς ασθενείς υπό ανοσοκατασταλτική αγωγή.
2. Κατά τη διάρκεια της περιόδου του εμβολιασμού δεν θα πρέπει να διακόπτεται η αγωγή για την ψωρίαση. Εφόσον είναι εφικτό, προτείνεται ο εμβολιασμός να προγραμματίζεται στο μέσο του χρονικού διαστήματος μεταξύ 2 εφαρμογών του φαρμάκου. Για ασθενείς που λαμβάνουν κυκλοσπορίνη, μεθοτρεξάτη, tofacitinib προτείνεται μια μικρή διακοπή της αγωγής μετά τον εμβολιασμό.
3. Δεδομένου του ότι η αποτελεσματικότητα του εμβολιασμού δεν μπορεί να είναι εγγυημένη, οι ασθενείς υπό συστηματική αγωγή οφείλουν να συνεχίσουν να ακολουθούν στρατηγικές προφύλαξης (πχ μάσκες και μέτρα κοινωνικής αποστασιοποίησης).
4. Οι ασθενείς με ψωρίαση πρέπει να πραγματοποιούν άλλα εμβόλια, όπως πχ για τη γρίπη και τον πνευμονιόκοκκο.
5. Πρώιμες μελέτες δείχνουν πως ορισμένοι ασθενείς με αυτοάνοσα, φλεγμονώδη νοσήματα υπό ανοσοκατασταλτική αγωγή μπορεί να έχουν μειωμένη ανταπόκριση στα mRNA εμβόλια για τη νόσο Covid-19. Κατά συνέπεια, η τρίτη δόση του εμβολίου συστήνεται τουλάχιστον 28 ημέρες μετά τη δεύτερη δόση.
6. Οι ενισχυτικές δόσεις του εμβολίου πρέπει να είναι σε συμφωνία με τις τοπικές οδηγίες (local policies).

Το άρθρο ΟΔΗΓΙΕΣ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΥ COVID-19 ΣΕ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΜΕ ΨΩΡΙΑΣΗ! εμφανίστηκε πρώτα στο Δερματολόγος - Αφροδισιολόγος | Γρηγόρης Μαυρουδής.

Να γίνει το εμβόλιο έναντι των ιών HPV όχι μόνο στα κορίτσια, αλλά και στα αγόρια ηλικίας 9-18 ετών συνιστούν πλέον όλοι και όχι μόνο οι αφροδισιολόγοι που επέμεναν τόσα χρόνια. Μάλιστα, πριν από λίγες ημέρες ανακοινώθηκε από το υπουργείο Υγείας ότι, μετά την εισήγηση της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών, ανανεώνεται το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών Παιδιών και Εφήβων, συστήνοντας τον εμβολιασμό κατά των ιών των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV), τόσο στα κορίτσια, όσο και στα αγόρια για τις ηλικίες 9-18 ετών. Η σημαντική αλλαγή είναι ότι θα υπάρχει συμπερίληψη, ασφαλιστική κάλυψη και δωρεάν παροχή του εμβολίου και για αγόρια αυτής της ηλικίας.

Οι ιοί των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV) περιλαμβάνουν μια ομάδα με περισσότερους από 200 υπότυπους, που μεταδίδονται μέσω δερματικής επαφής. Είναι γνωστό ότι περίπου 50 υπότυποι μπορούν να προκαλέσουν μόλυνση της γεννητικής περιοχής και κάποιοι από αυτούς είναι δυνητικά ογκογόνοι.

Σχεδόν όλα τα σεξουαλικώς ενεργά άτομα μπορεί να έρθουν σε επαφή με έναν ιό HPV γιατί αυτοί οι ιοί παρουσιάζουν υψηλό ποσοστό μεταδοτικότητας με αποτέλεσμα την εκδήλωση βλαβών, που θα πρέπει να ελεγχθούν από ειδικό δερματολόγο – αφροδισιολόγο. Σε ένα ποσοστό των μολύνσεων θα υπάρξει εμμένουσα λοίμωξη, που μπορεί να οδηγήσει στην εκδήλωση κακοήθειας.

Η συχνότερη κλινική εκδήλωση του HPV είναι τα κονδυλώματα, το συχνότερο σεξουαλικά μεταδιδόμενο νόσημα, με συχνές υποτροπές και πιθανότητα εξαλλαγών γι’ αυτό και πρέπει ο έλεγχος και η θεραπεία τους να γίνεται από τον μόνο υπεύθυνο εξειδικευμένο γιατρό για την πάθηση, τον ειδικό δερματολόγο – αφροδισιολόγο. Οι συχνότερες κακοήθειες που θα μπορούσαν να εμφανιστούν εφόσον δεν υπάρχει πλήρης έλεγχος και θεραπεία είναι ο  καρκίνος του τραχήλου της μήτρας και του αιδοίου στις γυναίκες, ο καρκίνος του πέους στους άντρες και του πρωκτού και του στοματοφάρυγγα και στα δύο φύλα.

-Τα σημαντικά αποτελέσματα του εμβολιασμού

Σε χώρες όπου εφαρμόστηκε μαζικός εμβολιασμός όλου του πληθυσμού , όπως στην Αυστραλία, η μείωση των γεννητικών κονδυλωμάτων είναι εντυπωσιακή. Οι έφηβες που εμβολιάστηκαν παρουσίασαν μηδενικά ποσοστά προκαρκινικών βλαβών και HPV σχετιζόμενων καρκίνων.

Στην Ελλάδα δυστυχώς μόνο 30%-40% των έφηβων κοριτσιών εμβολιάζεται, παρότι υπάρχει η δωρεάν ασφαλιστική παροχή εδώ και αρκετά χρόνια. Μάλιστα, τα ποσοστά μειώθηκαν κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19. Πρέπει να επισημανθεί η σημασία πρόληψης της λοίμωξης από HPV. Ο εμβολιασμός είναι ασφαλής και έχει εντυπωσιακά αποτελέσματα στην πρόληψη εμφάνισης κονδυλωμάτων και καρκίνου για τους νέους ανθρώπους.

Το άρθρο Επιβεβαιώνεται η προτροπή μας για εμβολιασμό έναντι του HPV και στα αγόρια! εμφανίστηκε πρώτα στο Δερματολόγος - Αφροδισιολόγος | Γρηγόρης Μαυρουδής.

Η Αλωπεκία ή αλλιώς τριχόπτωση είναι η απώλεια των τριχών τόσο της κεφαλής όσο και άλλων σημείων του σώματος (φρύδια, βλεφαρίδες, γέννειο, κορμός, άκρα). Μπορεί να είναι παροδική ή μόνιμη, ολική ή τμηματική. Τα αίτια εμφάνισης της εξαρτώνται από το είδος Αλωπεκίας και είναι: Γενετικοί Παράγοντες – Κληρονομικότητα, Ορμονικές διαταραχές, Αυτοάνοσα νοσήματα, Λοιμώξεις, Αναιμία, Στρες και άγχος.

Ανάλογα με την κλινική εικόνα τα είδη Αλωπεκίας κατηγοριοποιούνται:

Ανδρογενετική: Αποκαλείται κοινώς «φαλάκρα». Έχει κληρονομική προδιάθεση και αφορά άνδρες και γυναίκες. Η ανδρογενετική αλωπεκία παρουσιάζεται στις γυναίκες πριν από τα 40 τους χρόνια και οι περισσότερες την εκδηλώνουν κατά τη διάρκεια της εμμηνόπαυσης. Οι γυναίκες χάνουν τα μαλλιά με έμφαση στη κορυφή του κεφαλιού. Από την πλευρά τους, οι άνδρες παρουσιάζουν τριχόπτωση από τα 20 τους χρόνια και χάνουν μαλλιά σταδιακά από το μέτωπο, τους κροτάφους και την κορυφή του κεφαλιού.

Γυροειδής: Συχνά αναφέρεται ως «τοπική φαλάκρα». Είναι η ξαφνική απώλεια τριχών κατά τόπους στο κεφάλι ή στο υπόλοιπο σώμα. Σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να οδηγήσει σε πλήρη απώλεια τριχών που ονομάζεται ολική αλωπεκία όπου το άτομο χάνει ακόμα και τα φρύδια και βλέφαρά του.  Έχει κληρονομική προδιάθεση και απασχολεί κυρίως άτομα με αυτοάνοσα νοσήματα.

Διάχυτη: Είναι η παροδική λέπτυνση και ελάττωση της πυκνότητας της τριχοφυΐας. Προσβάλλει το τριχωτό της κεφαλής. Οφείλεται σε παράγοντες που δημιουργούν έντονο σωματικό ή ψυχολογικό στρες, όπως η έλλειψη σιδήρου, ενδοκρινολογικές διαταραχές, οι διατροφικές διαταραχές, μια εγκυμοσύνη ή να σχετίζεται με τη λήψη φαρμάκων, όπως είναι τα χάπια αντισύλληψης ή του θυροειδή αλλά και χημειοθεραπείες-ακτινοβολίες. Η αραίωση είναι συνήθως παροδική και προσβάλλει άνδρες και γυναίκες.

Ουλωτική: Πρόκειται για μόνιμη απώλεια τρίχας εξαιτίας κάποιας πάθησης που οδήγησε στη καταστροφή του θύλακα της τρίχας και στη δημιουργία ουλής. Μερικά από τα νοσήματα που μπορούν να προκαλέσουν Ουλωτική Αλωπεκία είναι μερικές μορφές ερυθηματώδους λύκου, ομαλός λειχήνας, ιχθύαση, σαρκοείδωση ενώ παράλληλα η κυτταρίτιδα, η θυλακίτιδα, η ακμή και οι δερματοφυτίες. Σε αυτή τη περίπτωση είναι πρωτοπαθής με εσωτερικά δηλαδή αίτια. Ενδέχεται να είναι και δευτεροπαθής με εξωτερικά αίτια, να οφείλεται δηλαδή σε κάποιο τραυματισμό.

ΤΙ ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ 

• Σωστή διατροφή με όλες τις απαραίτητες βιταμίνες και ιχνοστοιχεία
• Φροντίδα και περιποίηση των μαλλιών
• Αποφυγή χημικών ουσιών που μπορούν να προκαλέσουν στα μαλλιά ξηρότητα, αδυναμία ή ακόμα και άλλες παρενέργειες όπως δερματίτιδες, αλλεργίες ή εγκαύματα

ΘΕΡΑΠΕΙΑ

Η αντιμετώπιση της Αλωπεκίας εξαρτάται από το είδος της. Η διάγνωση γίνεται κατά αρχην κλινικά και μπορεί να χρειαστούν να γίνουν και εργαστηριακές εξετάσεις (αίματος) αλλά και τριχοριζόγραμμα, τριχοσκόπιση και κάποιες φορές και βιοψία  δέρματος. Ανάλογα με τον τύπο της αλωπεκίας χορηγούνται φάρμακα, τοπικά διαλύματα, βιταμίνες και εφαρμόζονται θεραπείες (ενδοβλαβικές εγχύσεις, μεσοθεραπεία κλπ)  .

Η αποκατάσταση της αραίωσης ανάλογα την περίπτωση αντιμετωπίζεται και με μεταμόσχευση τριχών.

Είναι σημαντικό παράλληλα με τη θεραπεία να ελέγχεται και το ψυχολογικό κομμάτι.

Το άρθρο Νοσήματα τριχών (Αλωπεκία) εμφανίστηκε πρώτα στο Δερματολόγος - Αφροδισιολόγος | Γρηγόρης Μαυρουδής.