Αυτός είναι ο λόγος που είναι απαραίτητο ένα παιδί να εξετάζεται μόνο από έμπειρο και κατάλληλα εξειδικευμένο δερματολόγο προκειμένου να μπορεί να γίνει η σωστή διάγνωση.

Οι δερματολογικές νόσοι που εμφανίζονται στα παιδιά συνήθως είναι: Ατοπική Δερματίτιδα, Μυρμηκιές, Ακμή, Σμηγματορροϊκή Δερματίτιδα, Μολυσματική τέρμινθο.

Με την έγκαιρη διάγνωση οποιασδήποτε νόσου επιτυγχάνεται η καλύτερη αντιμετώπιση τους.

Το ιδιαίτερα ευαίσθητο παιδικό δέρμα απαιτεί φροντίδα, αλλά και την παρακολούθηση από έναν πολύ έμπειρο δερματολόγο.

Στο ιατρείο μας έχουμε μεγάλη εμπειρία στην αντιμετώπιση δερματολογικών παιδικών νόσων.

Η διάρκεια των πομφών είναι μερικές ώρες, μπορεί όμως να φτάσει και σε τρεις μέρες ανάλογα της αιτιολογίας. Το συνοδό σύμπτωμα είναι συνήθως κνησμός, όμως υπάρχει πιθανότητα να συνυπάρχει καύσος ή άλγος.

Τα Αίτια

Η κνίδωση μπορεί να είναι οξεία ή χρόνια. Η οξεία κνίδωση έχει διάρκεια λιγότερο από έξι εβδομάδες ενώ η χρόνια περισσότερο. Η χρόνια κνίδωση μπορεί να είναι φυσική, να οφείλεται δηλαδή σε αντίδραση υπερευαισθησίας του οργανισμού σε φυσικά αίτια: τριβή, πίεση, θερμότητα, νερό, ψύχος, ήλιος, δονήσεις. Μια χρόνια κνίδωση μπορεί να είναι ιδιοπαθής, αγγειίτιδα ή αυτοάνοση. Η αντιμετώπισή της και ο περαιτέρω έλεγχος είναι ζωτικής σημασίας για τον ασθενή και γι’ αυτό το λόγο χρειάζεται η γνώση όλων των ειδών της κνίδωσης.

 

Η Αντιμετώπιση

Δεν αντιμετωπίζονται όλες οι κνιδώσεις με τον ίδιο τρόπο. Η θεραπεία είναι εξατομικευμένη, ανάλογα με τη μορφή της κνίδωσης, το αίτιο, και της υποκείμενες νόσους που μπορεί να συνυπάρχουν. Για αυτό και χρειάζεται απόλυτη συνεργασία του ασθενή με τον ειδικό δερματολόγο.

εξελκώσεις, δερματομυκητιάσεις και ονυχομυκητιάσεις.

Το σημείο εισόδου δεν είναι πάντα εμφανές.

Πρόδρομα συμπτώματα είναι, κακουχία, πυρετός, ναυτία, έμετος και συμβαίνουν 4-48 ώρες πριν την εμφάνιση των πρώτων συμπτωμάτων του ερυσίπελα.

Το ερυσίπελας εμφανίζεται συνήθως, στις κνήμες, το πρόσωπο, τα αυτιά και τους γλουτούς.  Ξεκινάει με ένα εξάνθημα, το οποίο είναι θερμό  . Μπορεί να συνυπάρχει κνησμός, αίσθημα καύσου, ευαισθησία ή άλγος. Συνήθως ανευρίσκονται διογκωμένοι λεμφαδένες.

Οι ασθενείς με διαταραχές της λεμφικής ή φλεβικής κυκλοφορίας, σακχαρώδη διαβήτη, νεφρική ανεπάρκεια, οι αλκοολικοί και οι ανοσοκατασταλμένοι είναι ιδιαίτερα επιρρεπείς στην εμφάνιση ερυσιπέλατος.

Θεραπευτικά χορηγούνται πενικιλίνη η άλλα εξειδικευμένα φάρμακα για τον στρεπτόκοκκο, και τοπικά αντισηπτικά διαλύματα ή αντιβιοτικές αλοιφές. Ταυτόχρονα θα πρέπει να αντιμετωπίζονται και οι πύλες εισόδου του μικροοργανισμού.

Το ερυσίπελας συχνά υποτροπιάζει στα άτομα με διαταραχή της τοπικής κυκλοφορίας.

Παρόλο αυτά ένα ποσοστό εμφανίζεται σε περιοχές προστατευμένες από τον ήλιο ή το φως. Αναπτύσσεται πολύ αργά, δεν πονάει γι΄αυτό και ο ασθενείς καθυστερεί να επισκεφθεί τον δερματολόγο.

Αντιμετώπιση:

Η θεραπεία ανάλογα με το στάδιο γίνεται από τον ειδικό δερματολόγο, ηλεκτροχειρουργικά, κρυοχειρουργικά, ή με χειρουργική αφαίρεση. Σε πολύ πρώιμα στάδια μπορεί να αντιμετωπιστεί και με τοπικό σκεύασμα.

Βλάβες ΑΚ  συχνά εμφανίζονται σε ακάλυπτες περιοχές του σώματος, όπως το κεφάλι, ο λαιμός, οι ραχιαίες πλευρές των χεριών και αντιβράχια, σε  ηλικιωμένους ασθενείς με ανοιχτόχρωμο δέρμα,  που έχουν εκτεθεί μακρόχρονα στον ήλιο, .

Αν ο όγκος αφεθεί χωρίς θεραπεία υποχωρεί, με αποτέλεσμα μια αντιαισθητική ουλή.

Εάν υπάρχει υποψία εξέλιξης σε ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα, θα πρέπει να αφαιρεθεί ή να αντιμετωπιστεί θεραπευτικά.

και δίνει πολύ εύκολα μεταστάσεις και σε άλλα όργανα του σώματος.

Οι μεταστάσεις που δίνει το μελάνωμα μπορεί να γίνουν είτε μέσω των λεμφαδένων
που βρίσκονται στο λαιμό, στις μασχάλες, στην βουβωνική χώρα, στην κοιλιά είτε
από αιματογενή διασπορά.

Η πρώτη κλινική εικόνα που εγείρει την υποψία
μελανώματος είναι η απότομη αλλαγή στο χρώμα και στο σχήμα μιας ελιάς (σπίλου).
Μια ελιά (σπίλος) μπορεί να υπάρχει από τη γέννησή μας ή να εμφανιστεί
αργότερα. Οι περισσότεροι άνθρωποι εμφανίζουν από 10-30 ελιές (σπίλους) στο
σώμα τους. Στο 30%  το μελάνωμα θα
εμφανισθεί με αλλαγή της εικόνας μιας  υπάρχουσας ελιάς (σπίλος) ως προς το μέγεθος
και το χρώμα αποτελεί κριτήριο να επισκεφτούμε το δερματολόγο για μια ορθή
κλινική διάγνωση. Στο υπόλοιπο 70% θα εμφανισθεί σε καινούργια ελιά (σπίλο).

Τα άτομα με πόλους σπίλους πρέπει να επισκέπτονται
τακτικά το δερματολόγο τους για δερματοσκοπική εξέταση των σπίλων, καθώς και τα
άτομα που στην οικογένειά τους υπάρχει ιστορικό μελανώματος.  Η ακτινοβολία του ηλίου (υπεριώδης
ακτινοβολία) ευθύνεται κατά κύριο λόγο για την εμφάνιση του μελανώματος. Άτομα
με ανοιχτόχρωμο τύπο δέρματος εμφανίζουν πολύ πιο συχνά μελάνωμα λόγω έλλειψης
μελανίνης. Άτομα με σκουρόχρωμο τύπο δέρματος εμφανίζουν πολύ σπανιότερα λόγω
της μελανίνης που έχουν και τους προστατεύει.

Η επίσκεψη στο δερματολόγο παίζει καθοριστικό ρόλο για μια έγκαιρη διάγνωση της
πάθησης. Το μελάνωμα αφαιρείται από τον δερματολόγο ή τον γενικό χειρουργό ή
τον πλαστικό χειρουργό και γίνεται ειδική εξέταση από τον παθολογοανατόμο με
μικροσκόπιο για τη σταδιοποίηση του όγκου και την ανάλογη θεραπεία.

H έγκαιρη διάγνωση καθώς και η άμεση αφαίρεση του μελανώματος παίζουν καταλυτικό ρόλο για
την καλή πρόγνωση της πάθησης.

Πολλές φορές η λεύκη συνυπάρχει με διάφορα άλλα αυτοάνοσα νοσήματα όπως :
Σακχαρώδης διαβήτης
Νοσήματα του θυρεοειδούς ( υπερθυρεοειδισμός, θυρεοειδίτιδα του  Graves )
Κακοήθης αναιμία
Γυροειδής αλωπεκία

Το 50% των περιπτώσεων εκδηλώνεται πριν από την ηλικία των 20 ετών.

Η εξέλιξη της ασθένειας είναι διαφορετική από ασθενή σε ασθενή. Σε μερικούς μπορεί να εκδηλωθεί μόνο με μερικές κηλίδες. Σε άλλους μπορεί να επηρεαστεί σχεδόν όλη η επιφάνεια του δέρματος.

Η διάγνωση βασίζεται στο ιστορικό του ασθενούς και στην κλινική εξέταση.
Οι ασθενείς με λεύκη, έχουν αυξημένο κίνδυνο και για άλλες αυτοάνοσους νόσους, ιδιαίτερα αυτές που εμπλέκουν το θυρεοειδή αδένα. Για το λόγο αυτό οι ασθενείς με λεύκη πρέπει να παρακολουθούνται και να αξιολογούνται από το γιατρό τους.

Η θεραπεία μπορεί να μην είναι αναγκαία σε περιπτώσεις που η νόσος είναι περιορισμένη ή που δεν ενοχλεί τον ασθενή.

Η θεραπεία για τη λεύκη πρέπει να γίνεται με επίβλεψη και παρακολούθηση από δερματολόγο με εμπειρία στο πρόβλημα. Δεν πρέπει οι ασθενείς από μόνοι τους ανεξέλεγκτα να χρησιμοποιούν τοπικά φάρμακα ή να κάνουν φωτοθεραπεία.

Υπάρχουν τοπικές θεραπείες, φωτοθεραπείες ή συνδυασμός.

Το δέρμα στις περιοχές που παρουσιάζουν λεύκη, είναι απροστάτευτο από τον ήλιο λόγω της απουσίας μελανίνης. Για το λόγο αυτό είναι περισσότερο ευάλωτο στα εγκαύματα λόγω ήλιου. Έτσι η χρήση αντηλιακών με ψηλό δείκτη προστασίας (τουλάχιστο μεγαλύτερο από 15) είναι αναγκαία.